Gdy choremu jest trudno przygotować lub zjeść posiłek
Osoby starsze lub chore mają często problemy z samodzielnym przygotowaniem i (lub) spożywaniem posiłków. Może być to spowodowane niedowładem lub drżeniem rąk, kłopotami z poruszaniem się lub po prostu ogólnym osłabieniem. W takim wypadku niezbędna jest pomoc drugiej osoby, która zrobi zakupy, pomoże przygotować posiłek lub w skrajnych przypadkach po prostu nakarmi chorego. U ludzi chorych i starszych baczną uwagę należy zwracać na wartość odżywczą posiłków, ponieważ często osoby te mają skłonność do spożywania ubogiej diety, zawierającej głównie węglowodany. Trzeba pamiętać też o tym, aby dostarczać organizmowi białka (z ryb, nabiału, wędlin, chudego mięsa), węglowodanów (najlepiej z kasz lub ziemniaków), tłuszczu (najzdrowsze i lekkostrawne są masło i oleje roślinne). Ważnym elementem w diecie powinny być również warzywa, które dostarczają zarówno witamin i minerałów, jak i błonnika, który reguluje pracę jelit.
Jeżeli problemem jest samodzielne posługiwanie się sztućcami, posiłki trzeba przygotować tak, aby jak najłatwiej można je było zjeść. Warzywa można przyrządzić w postaci purée, a mięso zmielić lub posiekać. Wtedy łatwiej jest nakładać potrawę na widelec, chory może jeść nawet łyżką. W zaawansowanych problemach, np. przy drżeniu rąk, może być konieczne podawanie jedzenia w postaci płynnej ze specjalnych pojemników (np. kubków z dziubkiem). W wielu wypadkach trzeba choremu pomóc, karmiąc go.
Jeżeli normalna dieta nie pokrywa zapotrzebowania, zaleca się stosowanie preparatów odżywczych takich jak Nutridrink. Płynna postać ułatwia spożywanie, nawet osobom częściowo niesprawnym. Podawanie preparatu wymaga mało zaangażowania ze strony osoby opiekującej się, jak i ze strony samego chorego. Dołączona słomka ułatwia picie małymi porcjami, a wygodny, wyprofilowany kształt umożliwia stabilne trzymanie butelki.
Jeżeli problemy z samodzielnym przygotowaniem i spożywaniem przedłużają się, należy skonsultować się z lekarzem w celu wprowadzenia tzw. leczenia żywieniowego. Lekarz może zadecydować o konieczności założenia zgłębnika (sondy) lub gastrostomii, czyli specjalnej rurki, którą karmi się chorego, podając pokarm bezpośrednio do żołądka lub jelita. Taki sposób odżywiania może być stosowany przez kilka tygodni, miesięcy lub nawet kilka lat i jest zawsze prowadzony pod nadzorem lekarza lub wykwalifikowanej pielęgniarki.